O wyjątkowości Dzikowca niechaj świadczy fakt że występuje tu widłak jałowcowaty Lycopodium annotinum, który jest gatunkiem ściśle chronionym oraz wpisanym do Czerwonej listy zagrożonych gatunków flory Dolnego Śląska w kategorii narażony (VU). Stanowisko znajduje się pod trasą wyciągu, w jego dolnej części.

Jest to bylina z łodygą czołgającą się, często osiągającą długość 1 metra, widlasto rozgałęzioną. Liście są ustawione zwykle w pięciu, rzadziej w ośmiu szeregach, gęściej w górnej części łodygi, rzadziej w dolnej. Są one małe, całobrzegie lub drobno piłkowane, bez włosków, przeważnie poziomo odstające od łodygi, rzadziej do niej przylegajace. Na dolnej stronie mają wyraźny nerw. Liście zarodniowe są zebrane w kłos. Kłosy osadzone są pojedynczo. Liście zarodnikowe są szerokojajowate, zaostrzone, żółtawe, później brunatnawe, o błoniastym brzegu. Zarodniki dojrzewają w lipcu – wrześniu. Widłak jałowcowaty należy do gatunków obszarów oceaniczno-suboceanicznych o zasięgu okołobiegunowym i jest typową rośliną gęstych borów jodłowych i sosnowych, a także bagiennych borów brzozowo-sosnowych i brzozowo-świerkowych. Jest to roślina cieniolubna. W lecznictwie ludowym zarodniki tej rośliny stosowano jako środek przeciw wszom i innym pasożytom zewnętrznym. Zarodniki tego gatunku zawierają dużo łatwopalnego olejku eterycznego i z tego powodu były wykorzystywane do czyszczenia kominów z sadzy. Zarodniki widłaków jeszcze dziś znajdują różne zastosowanie. Zbiera się je z dojrzałych kłosów zarodniowych i suszy. Używane są jako zasypka dla niemowląt i na rany lub jako otoczka w produkcji pigułek. W Polsce jest to gatunek chroniony.